Subliem bladerboek barstensvol foto’s van oldtimer motorfietsen, accessoires, hebbedingetjes, reclamefolders, advertenties en nog veel meer. Een ode aan de poor man’s car, met hoofdstukken als ‘Een machtig gebrul’, ‘En dan weer sleutelen’, ‘Geknipt voor het dagelijks woon-werkverkeer’, ‘Het leger kon niet zonder’ en ‘De motor als kermisatractie’. Met legendarische classic bikes als Ariel, BMW R25/3, BSA B31, CZ, Ducati, Harley, Honda, Indian Scout, Jawa 175 Villiers, Maserati, Matchless G3L, Moto Guzzi V8, Munch, Norton, NSU, Panther M100 (‘Big Panther’), Royal Endfield, Triumph en Zündapp KS750.
Mijn oom die had er ook zo een
Toen roken nog gezond was
Roken in kleuren en geuren verbeeld. Van het design van verpakkingen van sigaretten, sigaren en shag tot aanstekers, asbakken en emaille reclameborden. Met gouwe ouwe als Golden Fiction, Hofnar, Ibis, Agio, Uiltje, Oud Kampen, Hajenius, Schimmelpenninck, Karel 1, Willem II, Elisabeth Bas, Ritmeester, Roxy, Rizla+ en Mascotte (3x beter). En ook talloze parafernalia als sigarenbandjes, lucifersdoosjes en exotische pijpen.
Lachen zeg, dit boek! Ik steek er gauw nog eentje op (en ik rook niet eens!).
Bij ons op school
Biblion recensie:In dit fotoboekje wordt een juist beeld neergezet van de lagere school in de jaren vijftig en zestig van de twintigste eeuw. Samensteller Jack Botermans en tekstschrijver Wim van Grinsven hebben met hun korte teksten en een verscheidenheid aan illustraties (in kleur en zwart-wit), het schoolleven van toen op een mooie manier vastgelegd. Het leren van de tafels van vermenigvuldiging, overhoringen voor het schoolbord, godsdienstles, verkeersles, lichamelijke opvoeding, maar ook het speelkwartier, straf, het schoolreisje, kinderpostzegels en de juf die ging trouwen, komen aan de orde. Een herkenbaar, nostalgisch boekje voor alle kinderen van toen en het onderwijzend personeel, dat in die tijd de basisschool bevolkte. Ook voor jongere onderwijskrachten of (onderwijs)historisch geinteresseerden, is dit een leuk boekje.
Die goeie ouwe diensttijd
Hoe ze van vader een man maakten.
Een nostalgische terugblik die de lezer in militaire pas terugvoert naar de kazernes waar onze jongens hun onvergetelijke dienstplicht vervulden.
Het begon met de oproep voor de keuring en eindigde met afzwaaien als ouwe stomp, als het val dood-plaatje definitief kon worden afgelegd. In de tussentijd werden Hollandse jongens echte mannen, die konden schieten, tijgeren, stekkeren, groeten en kaarten.
Hoe lang die tijd ook duurde en hoe hard ze er toen ook van baalden, tegenwoordig denken de voormalige dienstplichtig militairen met grote weemoed terug aan die ongecompliceerde maanden van kameraadschap, avontuur en volwassen worden. Met dit boek worden ze op hun wenken bediend.
Over zandhazen, bollen, maten, PSU, pukkel, kanonnenvoer en ouwe stompen.
Met pa en ma op vakantie
Het maakte allemaal zo veel niet uit waar je heen ging, toen je nog jong was. Op de fiets naar de boerderij van je oom en tante waar je een weekje mocht logeren was net zo avontuurlijk en spannend als met de camper naar Zuid-Italië. Weg was weg. En voorlopig kwam je niet terug.
Alles was anders op vakantie. Er mocht van alles dat thuis niet mocht, je at dingen waar je nog nooit van gehoord had en maakte vriendjes en vriendinnetjes voor het leven – althans dat dacht je toen nog. Aan de zomers kwam geen einde en ook die twee drie weken dat je er met pa en ma op uittrok leken wel een half leven te duren. Het was een feest en heel even had je het idee dat het altijd zo zou blijven.
Sommige vakantieherinneringen zijn universeel, ander individueel. In dit boek verbergen zich beide categorieën. Het enige wat je daarvoor hoeft te doen is bladeren en je gedachten de vrije loop laten.
Nostalgische blik op vakantielief en -leed
De paden op, de lanen in…, dagje dierentuin of Madurodam, picknicken en bermtoerisme, tentje achter op de (brom)fiets of caravan achter de auto, naar het buitenland, pech onderweg, de ANWB, spelletjes, souvenirs en gerommel op de achterbank.
Gezelligheid kent geen tijd
Dit boek geeft een beeld van de vaderlandse tradities die meehielpen onze gezamenlijke identiteit te vormen. Veel ervan zijn verdwenen, andere beleven we nog steeds in min of meer ongewijzigde vorm.
Van Hollandse Nieuwe tot carnaval vieren, van Driekoningen tot Oudjaar, van bloemencorso tot kaatsen en van boogschieten tot klederdrachten.
We deden met z’n allen gezellige dingen. Als we bij elkaar kwamen was het meestal wel om iets te vieren of te delen. Om te sporten of om te spelen, om te beleven of om over te praten.
De uitbundige verzameling voorwerpen en historische foto’s schetsen het beeld van een volk dat er samen iets van probeert te maken en daarin behoorlijk geslaagd lijkt.
Een nostalgische reis naar waar we vroeger blij van werden.
Eigenlijk is Gezelligheid kent geen tijd een boek om met z’n tweeën door te bladeren en jeugdherinneringen te vergelijken, of samen met de kinderen, die u waarschijnlijk na afloop aankijken alsof u uit een andere wereld komt.
Guus Urlings, Limburgs Dagblad
Mijn vader en ik
Een feest van herkenning
Een verrukkelijk boek voor zoons uit de jaren vijftig en zestig over de relatie met hun vader.
Een nostalgische reis langs alle hoogte- en dieptepunten, vastgelegd in unieke beelden uit en van die jaren. Een feest van herkenning.
Het kon snel verkeren. Eerst was je vader je grote voorbeeld en steun en toeverlaat. Nauwelijks tien jaar later was het die man die je gruwelijk in de weg zat bij het verruimen van je grenzen.Weer een paar jaar later kon je er samen op terugkijken, om lachen en een borrel op drinken.
Het was juist die breedte van emoties die de relatie met je vader zo bijzonder maakte. Met dit boek komt het allemaal weer terug alsof het gisteren was.
Mannen onder elkaar: samen een balletje trappen, een (chocolade) sigaretje roken, met treintjes en autootjes spelen, net als vader een huis bouwen of een winkeltje runnen, achterop Gazelle of Puch de wereld verkennen, een vlieger in elkaar knutselen, stoere mannenkleding dragen of gezellig in de tuin werken, zodat je ondertussen heimelijk je vader kunt proberen te ontfutselen hoe dat nou toch zit met die bloemetjes en bijtjes.
Het rijke roomse leven
Dat komt noooit meer terug
In de verzuilde samenleving die tot halverwege de jaren zestig van de vorige eeuw ons land kenmerkte, gaf het katholieke volksdeel uitbundig vorm en invulling aan ‘het rijke Roomse leven’.
Een kruisje boven de deur, een wijwaterbakje aan de muur, een Mariabeeldje en andere favoriete heiligen op het dressoir, naast het communiebordje en – in het seizoen – de vastentrommeltjes van de kinderen: dat waren nog maar een paar van de overweldigende hoeveelheid materiële uitdrukkingen van de katholieke identiteit in het interieur en in het dagelijkse leven.
Eeuwenlang waren de katholieken in het fanatiek protestantse Nederland achtergesteld, maar nadat in 1853 de bisschoppelijke hiërarchie was hersteld, volgde een bloeitijd die ruim een eeuw zou aanhouden. In zuidelijk Nederland werd vanaf die tijd vrijdags vis gegeten en te biecht gegaan, had iedereen een rozenkrans op zak en liep het hele dorp uit voor de talloze processies. Kinderen waren misdienaar en uit elk gezin moest er toch minstens wel één tot het priesterambt worden geroepen, liefst als missionaris om in donker Afrika zieltjes te winnen.
Het katholieke zelfbewustzijn ging hand in hand met een overdonderende hoeveelheid devotionele uitingen, religieuze kunst, pracht, praal en edelkitsch. Voor deze uitgave is een groot aantal van die voorwerpen gefotografeerd. Thematisch en in hun onderlinge samenhang gerangschikt geven ze een kleurrijk en nostalgisch beeld van het inmiddels definitief verdwenen rijke Roomse leven.
Botermans en van Grinsven hebben de uitbundigheid van het katholieke geloof in dit boek mooi in beeld gebracht en zo een mooie bijdrage geleverd aan alweer een nostalgische terugblik, waar vandaag de dag zovelen om zitten te springen.
- Jan Kuys
Een mooi, nostalgisch kijkboek dat weemoedig stemt en doet genieten.
- Peter Winkels, L1-radio
Even aan m’n moeder vragen
Echte meiden in de jaren ’50, ’60 en ’70
Dit boek brengt je verleden weer tot leven. De schitterend en levensecht afgebeelde voorwerpen en situaties roepen verloren gewaande herinneringen op en ineens weet je weer precies hoe het was, op de lagere school, op de straat voor je huis, op de achterbank van de eerste gezinsauto, of in de huiskamer op het vloerkleed waar je speelde met je eigen poppen.
Je vindt je jeugd terug, thematisch gerangschikt over de pagina’s van deze prachtuitgave voor vrouwen die ooit meiden waren.
Een heerlijk geschenk voor het meisje in jezelf.
- Even voor m’n moeder kopen … het ultieme moederdagcadeau
- Huishoudschool en Joop ter Heul; eerste bh, eerste dansles, eerste vriendje; naaldhakken en minirokken, maar ook zwempakken met Spitsbergen-cups, en het beruchte jasschort; Hollandse hits en Peyton Place; en nog meer, héél veel meer moois dat je mee terugneemt naar je jonge jaren.
- Nieuw boek uit de stal van het succesduo Jack Botermans en Wim van Grinsven.
- Fantastisch cadeauboek.
- Klein prijsje, groot plezier.
- In deze populaire reeks zijn al bijna 40.000 ex. verkocht.
Mijn broer had er ook zo één
Nee, natuurlijk krijg je je jeugd niet terug als je precies het oude model Kreidler Florett terugvindt, dat je vierdehands op je zestiende verjaardag had gekocht van je met lange uren van hard vakantiewerk verdiende harde guldens.
Dat wilde, onbevangene, dat naar de kermis drie dorpen verderop scheuren, meisjes versieren, door het bos crossen, vrienden imponeren, over de dijk toeren en grenzen verkennen, en dat alles zonder helm. Dat komt niet terug als je zo’n brommer met liefde restaureert en tot leven wekt. Maar met gelijkgezinde generatiegenoten toeren met klassieke modellen, komt er voor een groeiend aantal enthousiastelingen toch al aardig dichtbij.
Ook de brommers in dit boek roepen allerlei verloren gewaande herinneringen op. Het is verre van compleet – hoe zou dat ooit kunnen met meer dan tweehonderdvijftig merken en meer dan eenentwintighonderd modellen. Wij hebben niet meer dan een kleine honderd pagina’s om een beeld te geven van de evolutie van de fiets met hulpmotor van net na de oorlog, tot de gestroomlijnde rakkers van begin jaren zeventig. Misschien zeg je niet: mijn broer, die had er ook zo één, maar herken je wel de sfeer van je jeugd in de glorietijd van de bromfiets.
“Bladerend door Mijn broer die had er ook zo één! komen deze brommerherinneringen uit mijn jeugd terug. Ik zal niet de enige zijn die aan het bladeren door dit met veel foto’s geïllustreerde boek een nostalgisch gevoel overhoud.”
– Wiel Beijer, Limburgs Dagblad
“Genoemd boek staat vol met oude brommers, de nostalgie druipt er werkelijk vanaf. Dat wordt mede veroorzaakt door de warme vormgeving: elke vrijgesneden bromfiets staat prominent afgebeeld tegen een achtergrond als uit een plakboek: oude advertenties, foto’s met kartelrandjes en nostalgische attributen als luciferdoosjes en suikerzakjes.”
– Dagblad van het Noorden